SKASKA O ZAREWNE LEBENE I PRO WLADIKU WODI.
Pod nebom jasnim po wode,
Dergasj nedaleko ot meli.
Plil belij lebedj w tischine
I ptizi nad semljoju peli.
4udnuju wlagnostj pod soboj
On oschuschal w wode pleskajasj.
Dischala wsjo uge wesnoj
I on wstre4al wesnu kupajasj.
No wdrug - tol4ok so storoni!
On ot wolni 4utj kolebnulsja,
Wsglenul w tu storonu wolni,
Uwidel schtoto i pugnulsja.
Poplil bistreje ot bedi
I slischit lebedj: "Ne begi...
Postoj Lebena - ne usnala?
Menja ge ti ne ras wstre4ala.
Wedj eto ja Wodi Wladika,
Prischol k tebe - beda welika."
Lebena migom oglenulasj,
So smehom k 4jortu podplila.
I molwit: "Widno s perepuga
Ne rasposnala ja tebja".
"Schto drug moj milij priklju4ilosj,
Schto pod wodoju pretworilosj
I schto sastawilo tebja,
Pokinutj wse twoi raja?"
"Ne snaju milaja Lebena,
Kak mne wsjo rasom raskasatj.
Beda wsiskala nas zarewna,
Prischol na pomoschj tebja swatj".
"Nu gtog Wladika gowori....
Schto bespokoit raskagi,
I schto trewogit tak tebja?
Schto ti reschil wsiskatj menja".
I molwil 4jort: "Wesna prischla
I ljod potajal na wode
Wernulisj ljudi, kak wsegda,
Kupajutza w mojej wode".
"Nu i?" Zarewna otwe4ala,
"Ja rada schto oni prischli.
Bes nih wsju simu ja sku4ala,
Smeschni osobo malischi.
Ih detskij smeh menja sabawit,
Biwaet ktonibudj is nih,
Mne hlebuschka komki brasaet.
Ja rada im ne to schto ti!"
Postoj Lebena, wsja beda,
Schto hotj i deti mne meschajut
Terplju ja ih, no ne hleba
A seti mne w raja brosajut.
I taschat ribu is wodi!
Slobjoni eti mugiki!
No nin4e star ja, ne mogu,
Pugatj ljudej tam nawerhu.
A ranjsche wse menja bojalisj,
Ot straha polnostjju terjalisj
Kogda wnesapno is wodi,
Wspliwal sam 4jort is glubini.
Oh i bila ge mne poteha
Potom sa nimi nabludatj,
Ja 4utj ne lopalsja ot smeha
Kogda brosalisj te begatj.
No star ja star i ne mogu....
Nu hwatit 4jortik, ja le4u.
Ti sljosi sdesj ne raspuskaj
Mugik ge wsjotaki...Nirjaj,
Spuskajsja wnowj domoj k sebe,
Ja pomogu tebe w bede.
Proschaj gdi pomoschj starina".
Wsletela w nebo i bila.
Nu a Amfibez saodno
Opustilsja wnowj na dno
---------------------------------------------
A Zarewna poletela w zarstwo "Lebino" skorej.
Presemlilasj i poswala Komandira lebedej.
Tot ewilsja, opustilsja,
Resko kriljjem 4estj otdal
I s trewogoj obratilsja
"Schto slu4ilosj - kto napal?"
(A zarewna otwe4ala)
Sluschaj glawnij komandir,
Obleti snakomij mir.
Posowi wseh ptiz ko mne,
4jort Amfibez nasch w bede!
Komandir prikas prinjal.
Snowa krilischko sadral.
"Atj dwa" bistro powernulsja
I w daljokij putj rwanulsja.
---------------------------------------------
Proleteli dni i no4i
A pod utro w tretij denj,
Opustilisj slowno tu4i
Ptizi s rasnih zarstw-semelj.
Srasu stalo o4enj gromko,
Stoljko ptiz so wseh storon.
Komandir zarewne swonko
Soobschil schto sbor polon.
Wischla k nim wo dwor Lebena,
Ogledela wsju tolpu.
Wse pri oblike zarewni
Kljuw prikrili i molwu.
(Goworila im ona)
Spasibo wsem schto preleteli.
Eda, pitjjo, wsjo wo dwore
Segodnja Pir do sil poteri
A sawtra mi letim k wode.
Na osero, gde mugiki,
Ribu w seti sagonjajut.
W wode poteri weliki,
Nas 4jort Amfibez ogidaet.
---------------------------------------------
Wesj denj i no4j oni plesali,
Weseljje.... prjam ne opisatj.
W lesah giwotnie stradali,
Ne dali im w tu no4j pospatj.
Na utro komandir ewilsja
Wo dwor gde hrap escho stojal.
Na meste srasu rasoslisja
I pol 4asa na wseh oral.
Wseh na nogi i w stroj postawil.
Wsjo grubostj burkaja pod nos...
Schto mol w wojne da s etoj stajej
On poragenjje bi ponjos.
I wot kogda uge otrjadi
Stojali rawno wo dwore.
I komandir - soboj dowoljnij,
Hmurjasj toptalsja na trawe
Ewilasj belaja Zarewna
I lisch skasala: "Wse sa mnoj."
Wsleteli ptizi wwerh na nebo
Ostawiw zarstwo sa soboj.
---------------------------------------------
Mi ptiz ostawim - pustj letjat
A sami wsgljanem schto twarjat,
Tam mugiki na samom dele.....
Wdrug 4jort ne prawdu spel Lebene!
---------------------------------------------
Sijalo solnze nad semloj
W wode lu4i swoi kupaja
I lodka plila nad wodoj...
Boljschaja lodka s mugikami.
W gluschi ot solnza, pod wodoj
Sidel Amfibez wseh rugaja.
S smorschonim lbom i widno sloj,
On goworil wsjo proklinaja:
"Nu wot... obratno solnze swetit...
Tak bilo tiho w temnote.
Obratno besjatza tam deti
I mugiki w swojej lode,
Obratno ribinu worujut.
I schtoge sdelal ja im wsem?
Lebeni dolgo net sowsem.
Wse brosili menja sabili....
Nu gde ge dni moi bilie?
A w lodke desjatj mugikow
Staralisj wnowj brosaja seti
I bil boljschim ihnij ulow
Da radi bili wse kak deti.
No wdrug okruga potemnela
I solnza stalo ne widatj.
Smotreli mugiki na tu4u
I ne mogli ne4jo ponjatj.
A tu4a bistro nadwigalasj...
Tut wswolnowalisj mugiki.
No wremja im ne ostawalosj
I kriknul ktoto "Bog spasi!!!"
Rasinuw rti oni smotreli,
Kak tu4a stala protikatj.
Schto s wisoti gadili ptizi,
Nikto is nih ne mog ponjatj.
I stala padatj massa wnis...
W glasa i rti wsjo satopiw.
Wsjo pobrasali mugiki,
No ne mogli begatj oni.
A na nebe hohotali
Ptizi gljadja na ljudej.
Kak w lode oni stradali,
Stanawiwschisj wsjo belej.
A kogda naljot swerschilsja,
Mugiki w swojej lode
Bistro k beregu swernuli
S strahom gutkim na lize.
Brosiw lodku pobegali
Wse oni k swoim isbam,
Ih tam srasu ne usnali
I gonjali po dworam.
A kogda wsjo rasjesnilosj...
Poteschalosj wsjo selo.
Postradawschie stidilisj,
Posabrosiw remeslo.
Ptizi naschi rasletelisj,
Kto kuda k sebe domoj
I Lebena woswratilasj
W swojo zarstwo i pokoj.
Toljko lisch odin otstal....
Nasch sajadlij Komandir
Nad wodoj dosor dergal,
Ohranjaja ribij mir.
---------------------------------------------
Wot i skaska O Zarewne
I poljote lebedej,
Zaklju4aetza na etom....
Ne ischite smisla w nej!!!
KONEZ
Written by WLAD